Z pewnością Twoje dziecko marzy o tym, by mieć jakieś zwierzątko. Rozpoczyna więc kolejną rozmowę na ten temat i próbuje Cię przekonać do kupna pupila, a Tobie już brakuje argumentów, by pokazać mu, że nie jest to najlepszy pomysł. W końcu dajesz się przekonać, jednakże nie wiesz, jakie zwierzątko będzie najlepszym rozwiązaniem. Co sprawia najmniej problemów? Jakie zwierzę jest najodpowiedniejsze dla Twojej pociechy? Na co zwrócić uwagę?
- Przygotowanie dziecka do adopcji zwierzęcia
- Pies jako pierwszy pupil
- Kot w roli towarzysza dziecka
- Małe gryzonie dla młodszych dzieci
Przygotowanie dziecka do adopcji zwierzęcia
Przed zakupem jakiegokolwiek zwierzęcia należy wyjaśnić dziecku, że to nie zabawka i nie będzie go można po jakimś czasie odstawić w kąt. Każde zwierzę bowiem potrzebuje odpowiedniej opieki i przywiązuje się do swojego właściciela. Warto kupić dziecku zwierzątko, które będzie towarzyszem jego zabaw, nauczy go troskliwości, wrażliwości, cierpliwości, systematyczności i odpowiedzialności. Wychowanie dziecka z pupilem to proces, który wymaga przygotowania całej rodziny — podobnie jak wiele innych aspektów rodzicielstwa, niesie ze sobą zarówno radość, jak i codzienne wyzwania.
Ponadto, jak udowodnili amerykańscy naukowcy, dzieci wychowujące się w towarzystwie zwierząt rzadziej cierpią na różnego rodzaju alergie i choroby takie jak astma. Kontakt ze zwierzęciem od najmłodszych lat wzmacnia odporność organizmu i zmniejsza podatność na reakcje alergiczne w późniejszym wieku. Po rozwianiu wszelkich wątpliwości pozostaje jeszcze podjęcie najważniejszej decyzji – jakie zwierzątko kupimy swojej pociesze. Z pewnością najlepszym rozwiązaniem będą te zwierzęta, których maluch może dotknąć, z którymi może się pobawić, a więc ptaki, rybki i gady nie są tu wskazane. Wybór zwierzęcia powinien uwzględniać również wiek dziecka — młodsze dzieci wymagają pupili mniej wymagających, podczas gdy starsze mogą zaopiekować się bardziej aktywnym czworonogiem.
Pies jako pierwszy pupil
To z pewnością najbardziej upragnione przez dzieci zwierzę. Nasza pociecha na pewno już cieszy się na myśl o długich spacerach i zabawach ze swoim pupilkiem. Pies będzie idealnym towarzyszem zabaw i prawdziwym przyjacielem, jednakże wiąże się również z masą obowiązków, dlatego też lepiej kupić go starszemu dziecku – powyżej piątego roku życia. Pies również nie jest wskazany, gdy ktoś z domowników ma alergię na sierść, bądź gdy mieszkamy w bloku – nie zawsze będzie miał kto wyjść z czworonogiem na spacer.
Zwierzę to wymaga również podawania posiłków o stałej porze, szczepień ochronnych, a także kąpania, strzyżenia i czesania – warto więc uświadomić dziecku, na co tak naprawdę się decyduje. Rasy takie jak golden retriever, labrador czy beagle są szczególnie polecane dla rodzin z dziećmi ze względu na swój łagodny charakter i cierpliwość. Należy jednak pamiętać, że każdy pies — niezależnie od rasy — wymaga konsekwentnego szkolenia i socjalizacji od pierwszych dni w nowym domu. Decyzja o adopcji psa powinna być poprzedzona wspólną rozmową z dzieckiem o codziennych obowiązkach: codzienne spacery niezależnie od pogody, karmienie, dostarczanie świeżej wody, wizyt u weterynarza oraz zapewnianie odpowiedniej ilości ruchu i stymulacji umysłowej.

Kot w roli towarzysza dziecka
Kot jest z pewnością mniej problematyczny niż pies. Nie trzeba z nim bowiem wychodzić na spacer, kąpać ani szczotkować, możemy się na niego zdecydować nawet, gdy mieszkamy w bloku. Potrafi być wierny, oddany i szybko się przywiązuje. To także znakomity towarzysz zabaw – wystarczy kłębek wełny, bądź własnoręcznie zrobiona zabawka, by skłonić go do większej aktywności. Jeśli nie jesteś pewna, jak przekonać do tego pomysłu pozostałych domowników, warto przygotować listę argumentów związanych z opieką i zaletami posiadania kota.
Jednakże sierść kota jest jednym z najsilniejszych alergenów, dlatego też, gdy dziecko ma skłonność do alergii, nie należy decydować się na to zwierzątko. Koty wymagają regularnej wymiany żwirku w kuwecie, zapewnienia odpowiedniego miejsca do drapania oraz zabawek stymulujących ich naturalny instynkt łowiecki. Warto również wiedzieć, że koty są zwierzętami terytorialnymi — wprowadzenie nowego pupila do domu wymaga cierpliwości i stopniowego przyzwyczajania go do otoczenia. Rasy takie jak ragdoll, brytyjski krótkowłosy czy maine coon są znane z łagodnego usposobienia i dobrego kontaktu z dziećmi, chociaż każdy kot ma indywidualny charakter.

Małe gryzonie dla młodszych dzieci
Dla małych dzieci idealnym rozwiązaniem będzie gryzoń. Zwierzątka te są niedużej wielkości i nie wymagają tak wiele opieki. Do wyboru mamy więc chomika, koszatniczkę, szynszyla, czy świnkę morską. Z każdym z nich maluch będzie mógł się pobawić i z pewnością sprawią mu wiele radości. Trzeba jednak uważać, bo te zwierzątka, szczególnie te mniejsze, są bardzo delikatne, a dzieci najczęściej nie zdają sobie sprawy ze swojej siły i przewagi i mogą mu zrobić krzywdę.
Kupując więc gryzonia, należałoby pouczyć dziecko o zasadach bezpieczeństwa i ostrożności względem pupila. Świnki morskie są szczególnie polecane dla najmłodszych, ponieważ są towarzyskie, rzadko gryzą i lubią kontakt z człowiekiem. Chomiki natomiast są zwierzętami nocnymi — ich aktywność przypada na wieczorne i nocne godziny, co może być pewnym utrudnieniem, jeśli klatka znajduje się w pokoju dziecka. Szynszyle wymagają specyficznych warunków — temperatury nieprzekraczającej 25 stopni Celsjusza oraz regularnych kąpieli w specjalnym piasku wulkanicznym. Gryzonie potrzebują również przestronnej klatki z odpowiednim wyposażeniem: domkiem, kołem do biegania, tunelami oraz regularną wymianą podłoża. Dieta gryzoni musi być starannie zbilansowana — świeże warzywa, siano, granulat oraz dostęp do świeżej wody to podstawa ich zdrowia i długowieczności.
Marek
Jak dla mnie koty są najlepsze na świecie, powaznie. Bardzo je lubie. I każdemu polecam!
Elmo
Moja mama też była przeciwna kotu ale jak tylko przyniosłam takiego biedaka z ulicy to zmieniła zdanie.
kocia_mama
U nas od zawsze były zwierzęta w domu. Psy, koty, gryzonie. Uważam, że dziecko (a zwłaszcza jedynak) powinno mieć takiego towarzysza. To uczy odpowiedzialności. Nie mówiąc o empatii i wyrozumiałości.