Subkultury młodzieżowe ewoluują wraz z pokoleniami. Ruch hippisowski zapoczątkował zjawisko grupowej manifestacji poglądów przez ubiór i wygląd. Lata siedemdziesiąte i osiemdziesiąte przyniosły eksplozję nowych prądów — od punków po metalowców. Współczesne subkultury czerpią z tych wzorców, jednocześnie adaptując się do realiów epoki mediów społecznościowych i globalnej wymiany kulturowej.
Młodzi ludzie XXI wieku tworzą hybrydowe formy identyfikacji grupowej. Granice między poszczególnymi nurtami uległy rozmyciu. Przedstawiciel jednej subkultury swobodnie zapożycza elementy garderoby czy fryzury od innej, budując zindywidualizowany przekaz wizualny. Mimo tej płynności trzy nurty wyróżniają się trwałością i rozpoznawalnością na polskich ulicach i w przestrzeni publicznej.
Emo — charakterystyka stylu
Nazwa pochodzi od emotional hardcore — gatunku muzycznego eksponującego emocjonalny przekaz tekstów i intensywność wykonania. Subkultura wykształciła się w latach dziewięćdziesiątych w Stanach Zjednoczonych, docierając do Polski około 2005 roku. W szczytowym okresie popularności, między 2006 a 2010 rokiem, przedstawiciele tego nurtu stanowili liczną grupę wśród licealistów i gimnazjalistów.
Podstawowym elementem garderoby są bardzo wąskie jeansy rurki w czarnym kolorze, czasem z przetarciami lub dziurami. Górna część stroju to obcisła koszulka z nadrukiem — logo zespołu muzycznego, ironiczne hasło lub grafika w estetyce pop-art. Nałożona na koszulkę koszula w kratę, noszona rozpięta, pełni funkcję dodatkowej warstwy. Dominują wzory czerwono-czarne lub różowo-czarne.
Uzupełnieniem są płócienne trampki, często marki Converse, celowo znoszone lub malowane flamastrami, oraz paski z ćwiekami w odcieniach srebra. Charakterystycznym dodatkiem pozostają okulary w grubych rogowych oprawach, noszone również przez osoby bez wad wzroku — jako deklaracja przynależności do grupy.
Fryzura odgrywa pierwszorzędne znaczenie w tej subkulturze. Chłopcy pozwalają włosom urosnąć do długości zakrywającej uszy, dziewczęta stosują długie grzywki zaczesane asymetrycznie na jedną stronę twarzy, zakrywające oko. Kolorystyka włosów obejmuje czerń z kolorowymi pasmami — najczęściej różowymi, fioletowymi lub niebieskimi. Dziewczęta podkreślają oczy grubą kreską eyelinera, obwodzącą całe oko, i wielowarstwowym tuszem wydłużającym rzęsy. Policzki pozostają blade, usta pomalowane na jasnoróżowy lub pozostawione bez koloru.
Muzyka definiująca subkulturę to zespoły pokroju My Chemical Romance, Fall Out Boy, Panic! At The Disco czy Paramore. Teksty piosenek poruszają tematy alienacji, niezrozumienia przez otoczenie, problemów relacyjnych i przeżywania intensywnych emocji.
Ubieranie się hipsterów
Hipsteryzm wyrósł z kontrkulturowego sprzeciwu wobec konsumpcjonizmu imasowej popkultury. Paradoksalnie subkultura ta stała się sama w sobie trendem komercyjnym, a jej estetyka została przejęta przez przemysł modowy i reklamowy. Korzenie zjawiska sięgają subkultur nowojorskich z lat czterdziestych XX wieku, ale współczesna forma ukształtowała się około 2000 roku w dzielnicach Brooklyn i Williamsburg.
Hipster konstruuje ubiór z elementów second-handowych, vintage’owych i niszowych marek lokalnych producentów. Męska garderoba obejmuje koszule flanelowe w kratę, swetry z wełny z geometrycznymi wzorami, spodnie chinos lub dżinsy z wysokim stanem o fasonie z lat osiemdziesiątych. Obuwie to klasyczne mokasyny, oksfordy lub zamszowe trampki.
Kobiecy wariant stylu wykorzystuje sukienki w stylu retro, wysokie szorty, rajstopy z nadrukami, bluzki z kołnierzykami. Akcesoria odgrywają znaczącą rolę — torebki skórzane w formie listonosza, czapki z daszkiem lub kapelusze fedora, apaszki. Okulary w grubych oprawkach stanowią obowiązkowy element, przy czym hipsterzy preferują okrągłe modele lub oprawki w kształcie kocich oczu.
Męska fryzura hipstera przeszła ewolucję — od rozczochranych włosów średniej długości z grzywką opadającą na czoło w latach 2005–2010, przez zarost typu full beard (pełna broda) około 2012 roku, po stylizacje typu undercut z zaczesanymi do góry włosami i wygoloną skórą na bokach głowy po 2015 roku. Wąsy — od delikatnego zarostu po rozbudowane modele w stylu wilhelmińskim — pozostają stałym motywem.
Hipster manifestuje zainteresowania przez gadżety i praktyki konsumenckie. Używa analogowych aparatów fotograficznych, słucha muzyki na winylach, pije kawę z małych palarni rzemieślniczych, jeździ na jednobiegowym rowerze miejskim. Wybiera produkty ekologiczne, lokalne, fair trade. Ta demonstracja wyborów konsumenckich stanowi paradoks — odrzucenie mainstreamu przez stworzenie alternatywnego mainstreamu o podobnie sformalizowanych regułach.
Styl gotów i jego odmiany
Subkultura gotycka wywodzi się z lat osiemdziesiątych XX wieku i nurtu post-punkowego. Zespoły takie jak Bauhaus, Siouxsie and the Banshees czy The Cure stworzyły fundamenty estetyczne ruchu. Polska scena gotycka rozwinęła się w latach dziewięćdziesiątych, kształtując lokalne odmiany stylu. W przeciwieństwie do efemerycznych trendów młodzieżowych, subkultura gotycka zachowuje stabilność estetyczną przez dekady, przyciągając kolejne pokolenia.
Dominującym kolorem pozostaje czerń, rozumiana nie jako brak koloru, ale jako pełnia ekspresji i elegancji. Goci czerpią z estetyki wiktoriańskiej, romantycznej poezji, architektury gotyckiej, symboliki śmierci i przemijania. Ubiór dzieli się na kilka wyraźnych nurtów.
Wiktoriański goth
Ten wariant nawiązuje do mody arystokratycznej XIX wieku. Kobiety noszą długie suknie z koronki lub aksamitu, gorsety, krynoliny, wysokie buty sznurowane do kolan. Mężczyźni wybierają fraki, kamizelki, koszule z żabotem, cylindry. Całość uzupełniają koronkowe rękawiczki, wachlarze, laski z rzeźbioną rączką, wisiorki z portretami w owalnych medalonach. Detale mają znaczenie równorzędne całości — guziki, hafty, wykończenia mankietów podlegają starannej selekcji.
Cybergoth
Futurystyczna odmiana łącząca elementy gotyckie z estetyką science fiction i kultury rave. Stroje wykonane z lakierowanego PVC, winylu, lateksu. Charakterystyczne są syntetyczne kolorowe włosy (różowe, zielone, niebieskie) w formie warkoczy lub dredów, gogle ochronne, maski gazowe jako akcesoria, wysokie platformy. Cybergoci uczestniczą w wydarzeniach klubowych przy muzyce industrial i EBM (electronic body music).
Romantic goth
Wariant podkreślający melancholię i poetyckość. Kładzie nacisk na warstwę emocjonalną i intelektualną subkultury. Stroje łączą elementy historyczne z delikatnością form — zwiewne tkaniny, koronki, długie spódnice, bluzki z bufiastymi rękawami. Dodatki obejmują srebrną biżuterię z symbolami religijnymi lub okultystycznymi — krzyże, pentagramy, ankh, trójkąty.
Niezależnie od odmiany, makijaż odgrywa fundamentalną rolę. Twarz pokrywana jest bardzo jasnym pudrem lub kremem, kreując blady, niemal upiorny odcień skóry. Oczy konturowane czarnym kajałem zarówno na górnej jak dolnej powiece, powieki pokryte czarnym cieniem. Usta malowane czarną lub ciemnobordową szminką. Niektóre osoby stosują białe soczewki kontaktowe lub soczewki z pionową źrenicą, nawiązujące do estetyki wampirycznej.
Biżuteria zawiera motywy tanatologiczne i okultystyczne — czaszki, nietoperze, krzyże, korony cierniowe, węże, kruki. Materiały to głównie srebro oksydowane, czasem złoto czarne. Łańcuchy o grubych ogniwach, wielowarstwowe naszyjniki, pierścienie na każdym palcu budują narrację wizualną przekraczania społecznych konwenansów.
Subkultura gotycka wykracza poza wymiar estetyczny. Obejmuje filozofię życiową akceptującą przemijanie, fascynację sztuką sepulkralną, literaturą grozy i romantyzmem. Przedstawiciele tego nurtu często angażują się w rekonstrukcje historyczne, odwiedzają cmentarze jako miejsca kontemplacji, uczestniczą w festiwalach muzyki gotyckiej typu Wave-Gotik-Treffen w Lipsku czy Castle Party w Bolkowie.
zdezorientowany
To takie subkultury teraz dominują? A co się stało ze starymi, poczciwymi skejtami, dresami i skinami?
Ala5478
Fajny artykuł. Dodałabym tylko jeszcze do niego listę stylów które są obecnie na topie